‘Enorm genoten van Onze Giro. “Dichtbij heeft geen finish” heeft me diep geraakt, echt prachtig onder woorden gebracht.’ Het was een van de reacties die mij na de presentatie van Onze Giro het meest raakte. Een goede bekende stuurde die woorden ruim een week geleden, kort na afloop van de boekpresentatie, waar hij bij aanwezig was.
Door Gerard Dielessen
Sindsdien kreeg ik veel appjes en berichten van lezers die het boek in één keer hadden uitgelezen. Mooi om te merken. Bemoedigend ook, juist omdat Onze Giro zoveel meer is geworden dan alleen een verhaal over fietsen.
Over een paar weken, begin mei, stap ik samen met mijn fietsmaat Oege Boonstra opnieuw op de fiets. Dan vervolgen we onze tocht vanaf Bolsena, ruim honderd kilometer ten noorden van Rome, door Toscane en langs de Bloemenkust naar San Remo. Een kleine duizend kilometer. De belevenissen van die rit vormen later de basis voor deel 2 van Onze Giro, dat over een jaar zal verschijnen.
Tot die tijd is er eerst alle aandacht voor deel 1: Onze Giro – de lange weg naar dichtbij. De tocht van Como naar Palermo blijkt veel los te maken. Gesprekken over Italië, gezien vanaf de fiets. Over vriendschap, verlies, rouw en het belang van lang onderweg zijn. Over hoe een route langs grenzen soms onverwacht dicht bij de kern van het leven uitkomt.
Vorige week had ik een mooi interview met Thomas Braun voor Bicycling. Het verhaal verschijnt in het juninummer van dit wielertijdschrift. Hier alvast een veelzeggende passage uit de aankondiging:
‘Voor Gerard Dielessen kreeg de tocht een extra emotionele lading omdat zijn gedachten bij zijn zoon waren. Mattis Dielessen, vooral in de Utrechtse regio bekend als gerespecteerd amateurwielrenner en trainer bij CS030, lag ziek op bed met leukemie. Met de laptop op schoot bemoeide hij zich veelvuldig met de keuzes van de twee mannen en voorzag hij hen, waar nodig, van ongevraagd advies.’
Nog even wachten dus op het hele verhaal.
Ook sprak ik op tweede paasdag uitgebreid over onze belevenissen en over het boek in Villa VdB, het radioprogramma van Jurgen van den Berg op NPO Radio 1. Het werd een intensief gesprek over levensreizen, samen met Marieke Meiring, Marianne Simons en Sanneke Langendoen. Tijdens de uitzending kwamen de eerste reacties al binnen. Mijn oud-NOS-collega Jan de Jong appte: “Indrukwekkend interview. Prachtig. Op zijn Gerards!” Dat zijn mooie woorden. Woorden die goed doen. Zoals ook de reacties van de andere gasten in dit radioprogramma. Marieke Meiring toonde zich onder de indruk van hoe Onze Giro helpt het verlies van Mattis te verwerken door erover te schrijven. Voor wie geïnteresseerd is om het gesprek met Jurgen van den Berg terug te luisteren, hier de linkjes:
Ook online verscheen een mooi gesprek met Hendrik Meijnders in zijn podcast Oranje Blauwe Flitsen. In de aankondiging schreef hij: ‘Deze reis is meer dan een sportieve onderneming. Het is een verhaal van vriendschap en verbondenheid, van eindeloos trappen en onverwachte ontmoetingen. Het is ook een tocht waarin verlies en herinnering meefietsen. Steeds aanwezig is Mattis, de zoon van Gerard, die te vroeg overleed en voor wie deze tocht ook een stille ode is. In een persoonlijke en literaire stijl laat Dielessen zien hoe de wegen van Italië uitmonden in reflecties over tijd, leven en betekenis.’
Mooi geschreven. En de podcast zelf is misschien nog wel mooier. Voor de liefhebbers is hier de Spotify-link: https://open.spotify.com/episode/2UbbudJDhazFUSnCxcAORP?si=51f8a0ee9640495b
En intussen gaat het verder. Met een interview voor MAX Magazine bijvoorbeeld. Met gesprekken, ontmoetingen, reacties van lezers en straks weer nieuwe kilometers.
Misschien is dat wel het mooiste van een boek: dat het na de presentatie zijn eigen weg gaat, terwijl de weg waaruit het is ontstaan ook gewoon doorgaat.
Op donderdag 21 mei schuiven Oege en ik aan bij Tijd voor MAX op NPO 1 om verder te vertellen over onze belevenissen onderweg.